روزای کشدار و طولانی این تابستون داره میگذره ولی خب خوش میگذره.

به نظر من درس خوندن تو ی شهر دیگه هر چند بدی هایی داری ولی یک سری خوبیم

داره .

مثلا این که یاد میگیری چه طور با دیگران رفتار کنی و چه جوری ببخشی و چه جوری کنار

بیای با دل تنگیات.

چه جوری کاراتو و درستو و غذا و...با هم هماهنگ کنی و در کنارش به خودت وتفریحت و

پیاده روی و موسیقی گوش دادنت برسی.

هر چند وقتایی میشه که دلت خونه و خانوادتو میخواد و اینجاست که صبر کردن و یاد

میگیری که توی خصلت های من نبود ولی دارم سعی میکنم صبر کردن و یاد بگیرم.

این زندگی پر از آزمون و خطاست.

خودت باید یاد بگیری.

یکی از دوستامو به خاطر غفلت و اشتباه خودم و کار اشتباه ی دوست دیگه که هرچند

نمی تونم بهش بگم دوست از دست دادم.در واقع ازش فاصله گرفتم و یک خطا بود که

امیدوارم بتونم جبرانش کنم.

واسه همینه من که تا دیروز همه رو سفید بدون گناه می دیدم حالا اعتماد کردن به

آدما برام سخت تر شده.

ولی به هر حال زندگی زیباست به خصوص این ماه رمضونی